ژاپن در تازهترین تلاش برای جلوگیری از سقوط بیشتر ین، دست به مداخله مستقیم در بازار ارز زده و به نظر میرسد این بار با حمایت جدیتر آمریکا مواجه است. برآوردهای بانک مرکزی ژاپن نشان میدهد دولت ژاپن ممکن است حدود ۵۸.۹۷ میلیارد دلار برای خرید ین و فروش دلار هزینه کرده باشد؛ اقدامی که نخستین مداخله مستقیم ژاپن در بازار ارز طی سه ماه گذشته محسوب میشود.
این مداخله در شرایطی انجام شد که ین به پایینترین سطوح 4 دهه اخیر نزدیک شده بود و نرخ دلار تا محدوده ۱۶۳.۹۹ ین پیش رفت. سقوط ارزش ین در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده، زیرا ژاپن بهشدت به واردات انرژی وابسته است و افزایش قیمت نفت ناشی از جنگ ایران، هزینه واردات و فشار تورمی داخلی را تشدید کرده است.
اما تحول مهمتر، ورود احتمالی خزانهداری آمریکا به این عملیات است. گزارشهای جدید نشان میدهد واشنگتن نهتنها با مداخله ژاپن هماهنگ بوده، بلکه خزانهداری آمریکا نیز برای حمایت از ین وارد بازار شده یا دستکم برای چنین اقدامی آماده شده است. رویترز همچنین تصویری از یادداشت اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، منتشر کرده که در آن جمله ای نشانگر اینکه خرید ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار ین در دستور کار خزانهداری قرار داشته یافت شده.
اگر رقم نزدیک به ۵۹ میلیارد دلار مداخله ژاپن را در کنار امکان خرید ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار ین توسط آمریکا قرار دهیم، با یک مداخله هماهنگ و کمسابقه مواجه هستیم. این موضوع از نظر بازار بسیار مهم است، زیرا مداخله مشترک ژاپن و آمریکا میتواند اثر روانی بسیار بیشتری نسبت به اقدام یکجانبه توکیو داشته باشد.
با این حال، مشکل اصلی ین صرفاً کمبود مداخله ارزی نیست. اختلاف نرخ بهره میان آمریکا و ژاپن و جذابیت معاملات Carry Trade همچنان نیروی بنیادی قدرتمندی علیه ین ایجاد میکند. ژاپن نرخ بهره خود را در نشست اخیر روی ۱ درصد نگه داشت، اما اعلام کرد روند عادیسازی سیاست پولی ادامه خواهد داشت. اگر بانک ژاپن سرعت افزایش نرخها را بیشتر کند، فشار نزولی بر ین میتواند کاهش یابد. تجربه قبلی نیز هشداردهنده است. ژاپن بین اواخر آوریل و اوایل مه رکورد ۱۱.۷ تریلیون ین برای مداخله ارزی هزینه کرد، اما ین در نهایت دوباره تضعیف شد. بنابراین مداخله ارزی بهتنهایی احتمالاً نمیتواند روند بنیادی بازار را معکوس کند.
با این حال، ورود آمریکا معادله را تغییر میدهد. اگر بازار به این نتیجه برسد که واشنگتن و توکیو حاضرند منابع قابل توجهی را برای حمایت از ین بسیج کنند و همزمان بانک ژاپن نیز به سمت سیاست پولی انقباضیتر حرکت کند، ریسک یک Short Squeeze (حالتی که در آن فروشندگان ین در اثر زیان سنگین پوزیشنهای باز خود مجبور به بستن فروشها و در نتیجه ایجاد فشار صوری خرید می شوند) در کراسهای روبروی ین افزایش مییابد؛ بهخصوص برای معاملهگرانی که اخیراً موقعیت فروش ین گرفتهاند.
در نتیجه، بازار اکنون با یک پیام روشن مواجه است: ژاپن دیگر تنها نیست و آمریکا نیز نمیخواهد سقوط کنترلنشده ین ادامه پیدا کند. اما برای تغییر پایدار روند، مداخله ارزی باید با افزایش نرخ بهره ژاپن، کاهش اختلاف بازده با آمریکا و کاهش جذابیت Carry Trade همراه شود. در غیر این صورت، مداخله میتواند صرفاً زمان بخرد، نه اینکه روند بلندمدت ین را تغییر دهد.
نظر شما چیست؟