Cycfx – آموزش، تحلیل بازار و ابزارهای معاملاتی برای معامله‌گران

تصمیم فدرال رزرو برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد، در پنجمین نشست متوالی سال ۲۰۲۶ ، در نگاه نخست می توانست نشانه ای از تثبیت سیاست پولی و نزدیک شدن به مرحله کاهش نرخ بهره تلقی شود؛ اما مخالفت 3 عضو کمیته بازار آزاد فدرال رزرو، تصویر متفاوتی ارائه می کند. بث هامک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس و لوری لوگان، رئیس فدرال رزرو دالاس، همگی خواستار افزایش ۲۵ واحد پایه ای نرخ بهره شدند. اهمیت این مخالفت ها در آن است که هر سه مقام معتقدند مشکل تورم در اقتصاد آمریکا جدی تر و پایدارتر از چیزی است که تصمیم اخیر فدرال رزرو نشان می دهد . اگرچه تورم بر اساس شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) از ۴.۱ درصد در ماه مه به ۳.۷ درصد در جولای کاهش یافته، این رقم همچنان فاصله قابل توجهی با هدف ۲ درصدی فدرال رزرو دارد. علاوه بر این، مقامات فدرال رزرو تأکید می کنند که تورم برای 5 سال متوالی بالاتر از هدف قرار داشته و افزایش تجمعی قیمت های مصرف کننده طی پنج سال گذشته به ۲۰.۸ درصد رسیده است. از این منظر، کاهش اخیر تورم الزاماً به معنای پایان فشارهای تورمی نیست . یکی از عوامل مهم، افزایش قیمت انرژی در پی جنگ ایران و اختلال در بازار جهانی نفت است. فدرال رزرو نمی تواند با ابزار نرخ بهره تنگه هرمز را بازگشایی یا جریان نفت را احیا کند؛ با این حال، افزایش قیمت انرژی می تواند از طریق هزینه حمل ونقل، مواد غذایی، بلیت هواپیما و سایر بخش ها به کل اقتصاد منتقل شود. نگرانی اصلی شاهین های فدرال رزرو این است که این شوک عرضه ای اکنون در حال تبدیل شدن به فشار تورمی در سمت تقاضا نیز باشد . هامک می گوید شرکت ها از گسترش فشارهای قیمتی سخن می گویند و مصرف کنندگان نیز از تداوم افزایش قیمت ها ناراضی اند. لوگان نیز معتقد است شرایط بازار کار، مصرف و بازارهای مالی نشان می دهد سیاست پولی فعلی هنوز به اندازه کافی محدودکننده نیست. کشکاری علاوه بر انرژی، به سرمایه گذاری عظیم در مراکز داده و زیرساخت های هوش مصنوعی اشاره می کند که به گفته او یک منبع جدید تقاضا و فشار تورمی ایجاد کرده است . از سوی دیگر، بازار کار آمریکا همچنان نسبتاً باثبات است و نرخ بیکاری در سطح ۴.۲ درصد قرار دارد. بنابراین از نگاه این سه مقام، توازن ماموریت دوگانه فدرال رزرو ــ یعنی اشتغال و ثبات قیمت ها ــ بیش از حد به سمت نگرانی درباره اشتغال متمایل شده و اکنون باید توجه بیشتری به تورم اختصاص یابد . اهمیت این موضع گیری زمانی بیشتر می شود که بدانیم کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، هنوز مسیر مشخصی برای نرخ بهره ارائه نکرده است. او معتقد است راهنمایی صریح درباره مسیر آینده نرخ بهره می تواند دست فدرال رزرو را برای تصمیمات بعدی ببندد. به همین دلیل، مخالفت سه عضو کمیته عملاً می تواند به یکی از مهم ترین سیگنال های موجود درباره مسیر آینده سیاست پولی تبدیل شود . در مجموع، پیام این 3 عضو فدرال رزرو روشن است : تورم هنوز شکست نخورده و انتظار برای کاهش نرخ بهره ممکن است زودهنگام باشد . اگر فشارهای انرژی، تقاضای ناشی از سرمایه گذاری هوش مصنوعی و پایداری بازار کار ادامه پیدا کند، احتمال افزایش نرخ بهره یا دست کم حفظ نرخ ها در سطوح بالا می تواند بیش از آن چیزی باشد که بازار در حال حاضر قیمت گذاری کرده است. برای دلار، این تحول در مجموع صعودی است . اگر بازار به این جمع بندی برسد که فدرال رزرو نه تنها عجله ای برای کاهش نرخ بهره ندارد، بلکه احتمال افزایش نرخ بهره را نیز جدی می داند، اختلاف نرخ بهره آمریکا با سایر اقتصادهای بزرگ می تواند افزایش یابد. رشد بازده اوراق خزانه نیز در چنین سناریویی می تواند جذابیت دارایی های دلاری را افزایش دهد و از شاخص دلار حمایت کند . اما برای طلا، پیام به طور واضح منفی است . طلا دارایی بدون بازده است و افزایش نرخ های بهره واقعی، هزینه فرصت نگهداری آن را بالا می برد. اگر موضع هاوکیش سه عضو فدرال رزرو باعث افزایش انتظارات برای نرخ های بهره بالاتر و طولانی تر شود، بازده واقعی اوراق خزانه افزایش می یابد و در کنار تقویت دلار، فشار مضاعفی بر طلا وارد می کند. بنابراین حتی اگر ریسک های ژئوپلیتیکی همچنان بالا باقی بمانند، در کوتاه مدت عامل پولی می تواند بر تقاضای پناهگاه امن غلبه کند . به بیان ساده تر، برای طلا ترکیب دلار قوی تر + بازده واقعی بالاتر + احتمال کاهش کمتر نرخ بهره یک ترکیب کاملاً نامطلوب است. در نتیجه، اگر بازار به تدریج احتمال افزایش نرخ بهره را جدی تر قیمت گذاری کند، طلا می تواند با ادامه ریزش مواجه شود . سهام آمریکا نیز تحت فشار قرار می گیرد . نرخ بهره بالاتر، نرخ تنزیل جریان های نقدی آینده شرکت ها را افزایش می دهد و به ویژه برای سهام رشدی و تکنولوژی که ارزش گذاری آنها به سودهای آینده وابستگی بیشتری دارد، منفی است. به همین دلیل Nasdaq در برابر چرخش هاوکیش فدرال رزرو آسیب پذیرتر از بخش هایی از بازار سهام خواهد بود . S P 500 نیز در صورت افزایش بازده اوراق و کاهش امید به کاهش نرخ بهره، با فشار ارزش گذاری مواجه می شود . در مجموع، پیام این سه عضو فدرال رزرو برای بازارها کاملاً روشن است : تورم هنوز شکست نخورده و فدرال رزرو ممکن است مجبور شود سیاست پولی را برای مدت طولانی تری محدودکننده نگه دارد . چنین سناریویی در وهله نخست به نفع دلار است و به زیان طلا و سهام تمام می شود. در میان این دارایی ها، طلا از دو کانال هم زمان تحت فشار قرار می گیرد : تقویت دلار و افزایش بازده واقعی؛ بنابراین تا زمانی که انتظارات کاهش نرخ بهره دوباره تقویت نشود، فضای سیاست پولی برای فلز زرد مساعد نخواهد بود . VIX.

13 ساعت پیش

20 دقیقه

• دسته‌بندی نشده

ژاپن و آمریکا برای نجات ین وارد عمل شدند؛ آیا سقوط ارز ژاپن متوقف می‌شود؟

ژاپن در تازه ترین تلاش برای جلوگیری از سقوط بیشتر ین، دست به مداخله مستقیم در بازار ارز زده و به نظر می رسد این بار با حمایت جدی تر آمریکا مواجه است. برآوردهای بانک مرکزی ژاپن نشان می دهد دولت ژاپن ممکن است حدود ۵۸.۹۷ میلیارد دلار برای خرید ین و فروش دلار هزینه کرده باشد؛ اقدامی که نخستین مداخله مستقیم ژاپن در بازار ارز طی سه ماه گذشته محسوب می شود . این مداخله در شرایطی انجام شد که ین به پایین ترین سطوح 4 دهه اخیر نزدیک شده بود و نرخ دلار تا محدوده ۱۶۳.۹۹ ین پیش رفت. سقوط ارزش ین در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده، زیرا ژاپن به شدت به واردات انرژی وابسته است و افزایش قیمت نفت ناشی از جنگ ایران، هزینه واردات و فشار تورمی داخلی را تشدید کرده است . اما تحول مهم تر، ورود احتمالی خزانه داری آمریکا به این عملیات است. گزارش های جدید نشان می دهد واشنگتن نه تنها با مداخله ژاپن هماهنگ بوده، بلکه خزانه داری آمریکا نیز برای حمایت از ین وارد بازار شده یا دست کم برای چنین اقدامی آماده شده است. رویترز همچنین تصویری از یادداشت اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا، منتشر کرده که در آن جمله ای نشانگر اینکه خرید ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار ین در دستور کار خزانه داری قرار داشته یافت شده. اگر رقم نزدیک به ۵۹ میلیارد دلار مداخله ژاپن را در کنار امکان خرید ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار ین توسط آمریکا قرار دهیم، با یک مداخله هماهنگ و کم سابقه مواجه هستیم. این موضوع از نظر بازار بسیار مهم است، زیرا مداخله مشترک ژاپن و آمریکا می تواند اثر روانی بسیار بیشتری نسبت به اقدام یک جانبه توکیو داشته باشد . با این حال، مشکل اصلی ین صرفاً کمبود مداخله ارزی نیست . اختلاف نرخ بهره میان آمریکا و ژاپن و جذابیت معاملات Carry Trade همچنان نیروی بنیادی قدرتمندی علیه ین ایجاد می کند. ژاپن نرخ بهره خود را در نشست اخیر روی ۱ درصد نگه داشت، اما اعلام کرد روند عادی سازی سیاست پولی ادامه خواهد داشت. اگر بانک ژاپن سرعت افزایش نرخ ها را بیشتر کند، فشار نزولی بر ین می تواند کاهش یابد . تجربه قبلی نیز هشداردهنده است. ژاپن بین اواخر آوریل و اوایل مه رکورد ۱۱.۷ تریلیون ین برای مداخله ارزی هزینه کرد، اما ین در نهایت دوباره تضعیف شد. بنابراین مداخله ارزی به تنهایی احتمالاً نمی تواند روند بنیادی بازار را معکوس کند . با این حال، ورود آمریکا معادله را تغییر می دهد. اگر بازار به این نتیجه برسد که واشنگتن و توکیو حاضرند منابع قابل توجهی را برای حمایت از ین بسیج کنند و هم زمان بانک ژاپن نیز به سمت سیاست پولی انقباضی تر حرکت کند، ریسک یک Short Squeeze (حالتی که در آن فروشندگان ین در اثر زیان سنگین پوزیشنهای باز خود مجبور به بستن فروشها و در نتیجه ایجاد فشار صوری خرید می شوند) در کراسهای روبروی ین افزایش می یابد؛ به خصوص برای معامله گرانی که اخیراً موقعیت فروش ین گرفته اند . در نتیجه، بازار اکنون با یک پیام روشن مواجه است : ژاپن دیگر تنها نیست و آمریکا نیز نمی خواهد سقوط کنترل نشده ین ادامه پیدا کند . اما برای تغییر پایدار روند، مداخله ارزی باید با افزایش نرخ بهره ژاپن، کاهش اختلاف بازده با آمریکا و کاهش جذابیت Carry Trade همراه شود. در غیر این صورت، مداخله می تواند صرفاً زمان بخرد، نه اینکه روند بلندمدت ین را تغییر دهد .

8 ساعت پیش

20 دقیقه

• دسته‌بندی نشده

فدرال رزرو در دوراهی حساس؛ تثبیت نرخ بهره یا افزایشی که پیام انقباضی ندارد؟

بازارهای مالی در آستانه یکی از مهم ترین نشست های سال کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) قرار گرفته اند؛ نشستی که شاید بیش از هر زمان دیگری، نتیجه آن به نحوه تفسیر داده ها بستگی داشته باشد. اگرچه اجماع نسبی بازار همچنان بر عدم تغییر نرخ بهره است، اما احتمال افزایش ۲۵ واحد پایه ای نیز آن قدر جدی شده که نمی توان آن را نادیده گرفت. در واقع، معامله گران اکنون با دو سناریوی اصلی روبه رو هستند که هر کدام پیامدهای متفاوتی برای دلار، بازار اوراق قرضه، طلا و سهام خواهند داشت . سناریوی نخست، همان چیزی است که بسیاری از اقتصاددانان انتظار دارند؛ یعنی حفظ نرخ بهره در سطح فعلی . استدلال این گروه بر پایه مجموعه ای از داده های اقتصادی است که در هفته های اخیر منتشر شده اند. تورم مصرف کننده (CPI) در ماه ژوئن کمتر از برآوردها افزایش یافت، شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) نیز فشارهای تورمی محدودی را نشان داد و گزارش کتاب بژ فدرال رزرو نیز حاکی از آن بود که شرکت ها دیگر مانند گذشته از افزایش قیمت ها سخن نمی گویند. علاوه بر این، بازار کار نیز نشانه هایی از کاهش سرعت رشد را بروز داده است؛ به طوری که اشتغال غیرکشاورزی تنها ۵۷ هزار نفر افزایش یافت، در حالی که میانگین سه ماه قبل ۱۶۴ هزار نفر بود. این مجموعه داده ها نشان می دهد که اقتصاد آمریکا در حال از دست دادن بخشی از شتاب خود است و فدرال رزرو می تواند بدون نگرانی از جهش مجدد تورم، فعلاً دست نگه دارد . از سوی دیگر، اگرچه تنش های خاورمیانه و افزایش قیمت نفت باعث شده انتظارات بازار نسبت به افزایش نرخ بهره تا اوایل سال ۲۰۲۷ تقویت شود، اما هنوز شواهد محکمی وجود ندارد که این رشد قیمت انرژی به موج جدیدی از تورم پایدار تبدیل شده باشد. قیمت گاز طبیعی در آمریکا تقریباً ثابت مانده، هزینه های مسکن در حال کاهش است و رشد دستمزدها نیز نسبت به ماه های قبل کندتر شده است. بنابراین اگر در هفته های آینده تنش های ژئوپلیتیکی کاهش یابد و قیمت نفت عقب نشینی کند، بخش مهمی از نگرانی های تورمی نیز از بین خواهد رفت . اما سناریوی دوم جذاب تر و در عین حال پیچیده تر است؛ افزایش ۲۵ واحد پایه ای نرخ بهره، اما با لحنی داویش (Dovish Hike). در نگاه اول، افزایش نرخ بهره اقدامی انقباضی محسوب می شود، اما همه چیز به پیام همراه آن بستگی دارد. فدرال رزرو ممکن است تصمیم بگیرد برای حفظ اعتبار خود در مبارزه با تورم، یک افزایش محدود نرخ بهره را اجرا کند، اما همزمان تأکید کند که این اقدام لزوماً آغاز یک چرخه جدید افزایش نرخ ها نیست . این سناریو از چند جهت قابل تصور است. نخست اینکه بازدهی اوراق قرضه بلندمدت آمریکا در هفته های اخیر افزایش یافته و نگرانی هایی درباره تثبیت انتظارات تورمی ایجاد کرده است. دوم اینکه کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، از ابتدای حضور خود بر اهمیت ثبات قیمت ها تأکید کرده و شاید بخواهد نشان دهد بانک مرکزی همچنان نسبت به تورم حساس است. با این حال، او تاکنون از ارائه هرگونه راهنمایی آینده نگر (Forward Guidance) خودداری کرده و احتمال دارد همین رویکرد را ادامه دهد؛ یعنی نرخ بهره را افزایش دهد اما همزمان هیچ تعهدی برای افزایش های بعدی ندهد . در چنین حالتی، پیام اصلی فدرال رزرو این خواهد بود که این افزایش، اقدامی احتیاطی است، نه آغاز یک چرخه انقباضی . اگر بازار این پیام را باور کند، احتمالاً بازدهی اوراق قرضه پس از یک جهش اولیه کاهش خواهد یافت، انتظارات برای افزایش های بعدی نرخ بهره تعدیل می شود و حتی ممکن است سرمایه گذاران دوباره درباره کاهش نرخ بهره در سال آینده صحبت کنند . طبیعتاً طلا نیز در چنین شرایطی ابتدا کاهش یافته و سپس افزایش می یابد. برای بازارها، تفاوت این دو سناریو بسیار مهم است. در سناریوی عدم تغییر نرخ بهره، اگر فدرال رزرو همچنان بر کاهش تدریجی فشارهای تورمی تأکید کند، می توان انتظار داشت بازدهی اوراق خزانه کاهش یابد، دلار بخشی از رشد اخیر خود را از دست بدهد و دارایی هایی مانند طلا و سهام از این فضا منتفع شوند . اما در سناریوی Dovish Hike واکنش اولیه احتمالاً به نفع دلار و به زیان طلا خواهد بود، زیرا افزایش نرخ بهره در نگاه اول از ارز آمریکا حمایت می کند. با این حال، اگر کنفرانس خبری کوین وارش این پیام را منتقل کند که افزایش اخیر صرفاً اقدامی پیشگیرانه بوده و تصمیمات بعدی کاملاً به داده های اقتصادی وابسته خواهد بود، بازارها به سرعت از شوک اولیه عبور خواهند کرد. در آن صورت، دلار بخشی از رشد خود را پس می دهد، طلا دوباره تقویت می شود و بازار سهام نیز این پیام را به عنوان پایان احتمالی سیاست های انقباضی تفسیر خواهد کرد . در مجموع، به نظر می رسد محتمل ترین سناریو همچنان ثبات نرخ بهره باشد؛ زیرا کاهش تدریجی تورم، ضعف نسبی بازار کار و احتمال فروکش کردن تنش های خاورمیانه هنوز اجازه نمی دهند فدرال رزرو با اطمینان وارد یک چرخه جدید افزایش نرخ ها شود. با این حال، حتی اگر بانک مرکزی دست به افزایش نرخ بهره بزند، احتمال زیادی وجود دارد که آن را با لحنی محتاطانه و داویش همراه کند؛ اقدامی که بیش از آنکه آغاز یک دوره جدید انقباض پولی باشد، تلاشی برای حفظ اعتبار فدرال رزرو در برابر ریسک های تورمی خواهد بود. چنین ترکیبی می تواند مهم ترین عامل تعیین کننده مسیر دلار، بازار اوراق قرضه و دارایی های ریسکی در ماه های آینده باشد .

4 روز پیش

10 دقیقه

دسترسی سریع به سرویس‌های محبوب

مبتدی هستم

تریدر هستم

خدمات ویژه

دوره‌های آموزشی

دوره آنلاین تحلیل مواضع فدرال رزرو

دوره معامله گری سهام DPI

دوره شاخص VIX

اشتراک‌ها

آخرین مطالب

پیام شاهین های فدرال رزرو برای دلار، سهام و طلا

ژاپن و آمریکا برای نجات ین وارد عمل شدند؛ آیا سقوط ارز ژاپن متوقف می‌شود؟

فدرال رزرو در دوراهی حساس؛ تثبیت نرخ بهره یا افزایشی که پیام انقباضی ندارد؟