داده‌های جدید اعتماد مصرف‌کننده در آمریکا حاکی از تضعیف فضای بدبینی است که طی ماه‌های گذشته بر رفتار خانوارها سایه انداخته بود. شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان در فوریه به بالاترین سطح 6 ماهه رسید و بالاتر از انتظارات بازار منتشر شد؛ تحولی که هم‌زمان با رشد بازار سهام و افزایش ثروت مالی خانوارهای دارایی‌محور رخ داده است.

از منظر بازارها، مهم‌ترین نکته گزارش، کاهش معنادار انتظارات تورمی کوتاه‌مدت است. انتظار تورم ۱۲ماهه به ۳٫۵ درصد کاهش یافته که پایین‌ترین سطح در 1 سال گذشته محسوب می‌شود. این امر نشان می‌دهد فشار روانی تورم بر مصرف‌کننده در حال فروکش کردن است و احتمال بازگشت تدریجی تمایل به مصرف—به‌ویژه در کالاهای بادوام—افزایش یافته است. هم‌زمان، شاخص «وضعیت فعلی» مصرف‌کنندگان به بالاترین سطح 4 ماه اخیر رسیده که از کاهش رفتارهای دفاعی حکایت دارد.

بهبود اعتماد عمدتاً در میان مصرف‌کنندگانی مشاهده می‌شود که از رشد بازار سهام منتفع شده‌اند. نزدیکی شاخص S&P 500 به سقف‌های تاریخی، اثر ثروت را تقویت کرده و تصویر کلی احساسات مصرف‌کننده را بهبود بخشیده است. هرچند اعتماد در میان خانوارهای فاقد دارایی‌های مالی همچنان ضعیف باقی مانده، اما تداوم مخارج کل اقتصاد نشان می‌دهد مصرف‌کنندگان پردرآمد همچنان محرک اصلی تقاضا هستند.

این تحولات پیام روشنی برای سیاست پولی دارد. کاهش انتظارات تورمی کوتاه‌مدت نشان می‌دهد اثر سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو بر مهار تورم در حال تثبیت است. با این حال، افزایش جزئی انتظارات تورمی بلندمدت و ضعف نشانه‌های بازار کار—از جمله افت فرصت‌های شغلی و افزایش اعلام تعدیل نیرو—مانع از آن می‌شود که فدرال رزرو به‌سرعت به سمت کاهش نرخ بهره حرکت کند. محتمل‌ترین مسیر، تداوم رویکرد «صبر و وابستگی به داده‌ها» است.

برای بازار سهام، این گزارش در مجموع حمایتی ارزیابی می‌شود و روز جمعه هم شاهد فتح سقفهای تاریخی جدید برای شاخص داوجونز بودیم. ترکیب خوش بینی بالاتر، کاهش نگرانی‌های تورمی و ثبات نسبی مصرف، از سودآوری شرکت‌ها—به‌ویژه در بخش‌های مصرف‌محور—پشتیبانی می‌کند، هرچند شکاف فزاینده میان مصرف‌کنندگان ثروتمند و کم‌درآمد می‌تواند منبع نوسان‌های بخشی باشد.

در مورد دلار آمریکا، سیگنال‌ها دوگانه‌اند. از یک‌سو، کاهش انتظارات تورمی کوتاه‌مدت می‌تواند فشار نزولی ملایمی بر دلار وارد کند؛ از سوی دیگر، نبود نشانه‌های رکود عمیق و تاب‌آوری مصرف‌کننده همچنان از دلار به‌عنوان دارایی امن حمایت می‌کند.

در مجموع، این داده‌ها می‌تواند نشانه‌ای از پایان تدریجی بدبینی مصرف‌کننده آمریکایی باشد—نه به معنای بازگشت کامل خوش‌بینی، بلکه عبور از فاز هراس از وقوع بدترین سناریوها. برای بازارها، این دقیقاً همان محیط «نه بیش‌ازحد داغ و نه بیش‌ازحد سرد» است که می‌تواند به تداوم رشد محتاطانه دارایی‌های ریسکی منجر شود.