تورم تولیدکننده آمریکا در ماه اوت بار دیگر شتاب گرفت و اگرچه افزایش ماهانه شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) مطابق انتظار اقتصاددانان بود، جزئیات گزارش نشان میدهد فشارهای تورمی همچنان جدی هستند؛ موضوعی که میتواند تصمیم فدرال رزرو درباره نرخ بهره را پیچیدهتر کند.
بر اساس دادههای وزارت کار آمریکا، شاخص PPI در ماه اوت ۰.۴ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت؛ در حالی که در ماه ژوئیه رشد آن پس از بازبینی به ۰.۱ درصد رسیده بود. نرخ سالانه PPI نیز از ۴.۸ درصد در ژوئیه به ۵.۴ درصد در اوت افزایش یافت.
مهمترین عامل این افزایش، جهش قیمت انرژی بود. شاخص انرژی در اوت ۴.۲ درصد رشد کرد و قیمت دیزل بهتنهایی ۲۴.۱ درصد افزایش یافت. قیمت بنزین، سوخت جت و نفت گرمایشی نیز افزایش قابلتوجهی داشتند. این جهشها در شرایطی اتفاق افتاده که تنشهای مربوط به جنگ آمریکا و ایران و اختلال در عرضه انرژی، قیمت نفت را به بالاتر از ۱۰۰ دلار در هر بشکه رسانده است.
در بخش خدمات نیز فشارهای قیمتی کاملاً از بین نرفته است. هزینه خدمات حملونقل و انبارداری افزایش یافت و قیمت خدمات مسافرت هوایی نیز ۴.۲ درصد بالا رفت. هزینه خدمات بیمارستانی نیز رشد محسوسی داشت. بنابراین، مسئله فقط افزایش قیمت انرژی نیست و بخشی از فشار تورمی در خدمات نیز در حال انتقال به اقتصاد است.
با این حال، تصویر تورم هسته اندکی آرامتر است. PPI هسته، که غذا و انرژی را حذف میکند، در اوت ۰.۲ درصد افزایش یافت و نرخ سالانه آن به حدود ۴.۶ درصد رسید. بنابراین، بخش قابلتوجهی از شتاب تورم کل همچنان به شوک انرژی مربوط میشود؛ اما تورم پایه نیز به اندازهای بالاست که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
مسئله اصلی برای فدرال رزرو
اهمیت این گزارش در آستانه نشست ۱۵ و ۱۶ سپتامبر فدرال رزرو است. بازار اکنون با احتمال بیشتری روی افزایش نرخ بهره حساب میکند. پس از انتشار PPI، احتمال افزایش نرخ در نشست بعدی طبق ابزار CME FedWatch به حدود ۷۰ درصد رسید؛ اگرچه هنوز گزارش CPI اوت میتواند این انتظارات را تغییر دهد.
در واقع، فدرال رزرو با یک تضاد کلاسیک مواجه است: از یک طرف، افزایش هزینه انرژی و کالاها خطر بازگشت تورم را افزایش داده است؛ از طرف دیگر، سیاست پولی بیش از حد انقباضی میتواند به رشد اقتصادی و بازار کار آسیب بزند.
نکته مهمتر این است که اگر افزایش قیمت انرژی صرفاً یک شوک کوتاهمدت باشد، فدرال رزرو میتواند تا حدی از آن عبور کند. اما اگر قیمت بالای نفت برای مدت طولانی باقی بماند و به حملونقل، تولید، خدمات و در نهایت قیمت مصرفکننده منتقل شود، خطر «تورم ثانویه» افزایش خواهد یافت.
واکنش بازار
بازارها به گزارش PPI واکنش محتاطانهای نشان دادند. افزایش بازدهی اوراق خزانهداری و تقویت دلار در کنار افت بازار سهام نشان داد که سرمایهگذاران احتمال سیاست پولی سختگیرانهتر را جدیتر گرفتهاند. شاخصهای اصلی سهام نیز در واکنش اولیه تحت فشار قرار گرفتند.
برای بازار طلا، این ترکیب در کوتاهمدت اهمیت ویژهای دارد. افزایش انتظارات برای نرخ بهره بالاتر، همراه با رشد بازده واقعی و تقویت دلار، معمولاً به زیان طلاست. در مقابل، تداوم جنگ، افزایش قیمت انرژی و افزایش ریسک ژئوپلیتیک میتواند تقاضا برای داراییهای امن را تقویت کند.
بنابراین، بازار طلا اکنون میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است:
تورم و جنگ → صعود نفت و تقاضای پناهگاه امن → حمایت از طلا
اما
PPI بالاتر و نرخ بهره بالاتر → رشد بازدهی و دلار → فشار بر طلا
در نتیجه، مسیر بعدی طلا احتمالاً بیش از هر چیز به این بستگی دارد که CPI اوت و سپس اظهارات فدرال رزرو، کدامیک از این دو نیرو را غالب کنند.
جمعبندی بازاری
گزارش PPI اوت را نمیتوان یک غافلگیری بزرگ از نظر رقم ماهانه دانست؛ افزایش ۰.۴ درصدی مطابق انتظار بود. اما ترکیب دادهها نگرانکنندهتر است: تورم سالانه به ۵.۴ درصد رسیده، انرژی ۴.۲ درصد رشد کرده، دیزل جهش ۲۴.۱ درصدی داشته و برخی اجزای خدمات نیز افزایش محسوسی ثبت کردهاند.
در نتیجه، پیام اصلی گزارش برای بازار این است:
تورم آمریکا هنوز مهار نشده و شوک انرژی میتواند روند کاهش تورم را معکوس کند.
اکنون CPI اوت اهمیت بسیار بیشتری پیدا کرده است. اگر CPI نیز نشانههای مشابهی از فشار قیمتی ارائه دهد، احتمالاً بازار نرخ بهره بالاتر برای مدت طولانیتر را قیمتگذاری خواهد کرد؛ سناریویی که در کوتاهمدت برای دلار و بازدهی اوراق مثبت و برای سهام و طلا چالشبرانگیز خواهد بود.
نظر شما چیست؟