اولین جلسه کمیته بازار باز فدرال (FOMC) تحت ریاست کوین وارش در روز چهارشنبه هفته پیش بدون تغییر در نرخ وجوه فدرال به پایان رسید. در نگاه اول، این تصمیم بیسر و صدا به نظر میرسید، اما واکنش بازارهای مالی داستان دیگری را روایت میکرد. بازدهی اوراق قرضه دو ساله آمریکا پس از جلسه به طور چشمگیری افزایش یافت و در طول هفته در سطح بالایی باقی ماند، در حالی که بازدهی اوراق بلندمدت تغییر چندانی نکرد. این تضاد بین ثبات سیاستی و انقباضی تر شدن شرایط مالی درس مهمی درباره رویکرد جدید رییس بانک مرکزی و چالشهای پیش روی او ارائه میدهد. در واقع، مهمترین دستاورد این جلسه ممکن است این باشد که بازارها بخشی از مبارزه بانک مرکزی با تورم را بدون هیچ اقدام رسمی از سوی فدرال رزرو انجام دادند.
اولین نشانه از تغییر رویه بانک مرکزی تحت مدیریت وارش، در بیانیه سیاستی بسیار کوتاه کمیته مشاهده شد. در سالهای اخیر، ارتباطات FOMC با توضیحات مفصل و پیشبینیها، سرمایهگذاران را به سمت تصمیمات آینده هدایت میکرد. اما وارش همواره نسبت به "راهنمایی پیشرو" بدبین بوده و معتقد است سیاستگذاران باید انعطافپذیری خود را برای واکنش به شرایط متغیر حفظ کنند، نه اینکه خود را به یک مسیر از پیش تعیین شده متعهد کنند. بیانیه کوتاه روز چهارشنبه این فلسفه را منعکس میکرد: اطلاعات کمی درباره جهتگیری آینده سیاست ارائه داد، اما واضح بود که رییس جدید قصد دارد کمتر ارتباط برقرار کند و آزادی عمل بیشتری برای خود حفظ نماید. به همین دلیل، سرمایهگذاران به کنفرانس مطبوعاتی وارش چشم دوختند تا سرنخهایی درباره آینده نرخ بهره بیابند.
سرنخها نه از بیانیه، بلکه از توزیع آرای اعضای فدرال رزرو به دست آمد. از 19 شرکتکننده در جلسه، 9 نفر انتظار داشتند نرخ وجوه فدرال تا پایان 2026 حداقل یک بار افزایش یابد. از این 9 نفر، 6 نفر بیش از یک افزایش را پیشبینی کردند. در شرایطی که بسیاری از سرمایهگذاران هنوز امید به سیاست پولی آسانتر دارند، این پیشبینیها پیام صریحاً تهاجمی داشت. واکنش بازار فوری بود: بازدهی اوراق دو ساله، که به ویژه به انتظارات درباره سیاست فدرال رزرو حساس است، روز چهارشنبه به طور قابل توجهی افزایش یافت. در مقابل، بازدهی اوراق بلندمدت نسبتاً پایدار ماند. سرمایهگذاران نتیجه گرفتند که اگرچه نگرانیهای تورمی سیاستگذاران را به سمت سختتر کردن سیاست سوق میدهد، اما بانک مرکزی سیگنالی مبنی بر تغییر بنیادی در چشمانداز بلندمدت اقتصادی نداده است.
جالبترین جنبه جلسه نه گرایش تهاجمی کمیته، بلکه عدم اظهار نظر رییس فدرال رزرو یعنی کوین وارش بود. تنها 18 نفر از 19 شرکتکننده پیشبینیهایی درباره مسیر آینده نرخ بهره ارائه دادند و وارش ترجیح داد نظر خود را اعلام نکند. در کنفرانس مطبوعاتی، او بحث میان سیاستگذاران را یک "مجادله سالم خانوادگی" توصیف کرد و بر ارزش شنیدن نظرات متضاد تاکید نمود. با این حال، تصمیم او برای عدم اظهار نظر، بازارها را با یک سوال اساسی روبرو کرد: کوین وارش واقعاً چه فکری میکند؟
این سوال اهمیت دارد، زیرا دیدگاههای وارش در طول زمان تغییر کرده است. برای سالها، او به عنوان یک باز (Hawk) در سیاست پولی شناخته میشد که نسبت به خطر تورم هشدار میداد و سیاست بانکی منضبط را ترجیح میداد. اما در ماههای پایانی 2025، زمانی که به عنوان کاندیدای اصلی جانشینی جروم پاول مطرح شد، حامی نرخهای بهره پایینتر شد — موضعی که توسط دونالد ترامپ، رییسجمهور، به شدت حمایت میشد. سرمایهگذاران با ورود به جلسه این هفته امید داشتند بفهمند آیا رییس جدید به عنوان باز سابق یا کبوتر تازه جلوه خواهد کرد اما پاسخی دریافت نکردند.
یک توضیح محتمل این است که وارش به موقعیت دشوار خود واکنش نشان داد. انتظارات تورمی در ماههای اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است، عمدتاً به دلیل پیامدهای اقتصادی جنگ ایران و افزایش قیمت انرژی. در چنین شرایطی، حمایت از نرخهای پایینتر میتواند اعتبار مبارزه فدرال رزرو با تورم را تضعیف کند. از سوی دیگر، حمایت علنی از نرخهای بالاتر او را در تضاد مستقیم با رییسجمهوری قرار میدهد که مکرراً خواستار تسهیل پولی بوده است. وارش ممکن است راه سومی را انتخاب کرده باشد: با خودداری از اظهار نظر، اجازه داد سرمایهگذاران بر نظرات گستردهتر کمیته متمرکز شوند. بازارها متوجه شدند که تعداد قابل توجهی از سیاستگذاران انتظار نرخهای بالاتر را دارند و با افزایش بازدهی کوتاهمدت واکنش نشان دادند. شرایط مالی هم انقباضی تر شد بدون اینکه نرخ وجوه فدرال تغییر کند.
اگر این استراتژی وارش بوده باشد، مزایای زیادی برای او داشته است: استقلال فدرال رزرو را حفظ کرد، از همسویی عمومی با هیچ یک از طرفین منازعه اجتناب کرد، توانست به ترامپ بگوید که شخصاً از افزایش نرخ بهره حمایت نکرده است، و در عین حال، شرایط انقباضی شدن شرایط پولی را فراهم کرد که میتواند به کاهش فشارهای تورمی کمک کند.
اولین جلسه تحت ریاست وارش ممکن است بیش از آنکه برای آنچه فدرال رزرو انجام داد به خاطر آورده شود، برای آنچه انجام نداد مورد توجه قرار گیرد. کمیته نرخها را تغییر نداد، رییس نظر خود را اعلام نکرد، و با این حال، شرایط مالی انقباضی تر شد. برای حالا، بازار بخشی از کار فدرال رزرو را انجام داده است. سوال این است: آیا این کافی خواهد بود؟ اگر فشارهای تورمی ادامه یابد یا تشدید شود، کوین وارش سرانجام مجبور خواهد شد موضع خود را آشکار کند. در آن زمان، حفظ تعادلی که این هفته به نظر موثر میرسید، بسیار دشوارتر خواهد بود. کمیته FOMC تحت رهبری وارش نشان داد که بازارها میتوانند شرایط مالی را بدون رای به افزایش نرخ از سوی فدرال رزرو انقباضی تر کنند. جلسه بعدی ممکن است نشان دهد آیا آنها میتوانند این کار را بدون رهبری رییس انجام دهند یا خیر.